theater

© www.jessa.be
© www.jessa.be
© patrik feijen
© patrik feijen
© patrik feijen
© patrik feijen
bewerking & regie : ADRIAAN VAN AKEN , STIJN DEVILL muziek : RUDY TROUV , MAURO PAWLOWSKI vertolking : Jessa Wildemeersch , PIETER GENARD , KRIS CUPPENS , SARA VERTONGEN dramaturgie : ELS THEUNIS co-productie : STAD LEUVEN
titledatetimelocationtickets & info
1. TRUST Thu 26-04-2007 20.30 c.c. De Brakke Grond, Amsterdamwww.brakkegrond.nl
2. TRUST Sat 31-03-2007  c.c. De Sckakel, Waregemwww.ccdeschakel.be
3. TRUST Sat 24-03-2007  c.c. Ieper, Iepergeen
4. TRUST Fri 23-03-2007  c.c. Muze, Heusden-Zolderwww.muze.be
5. TRUST Thu 22-03-2007  c.c. De Kimpel, Bilzenwww.dekimpel.be
6. TRUST Wed 21-03-2007  c.c. Sint-Niklaas, Sint-Niklaaswww.accenten.be
7. TRUST Fri 16-03-2007  Liers c.c., Lierwww.lier.be
8. TRUST Thu 15-03-2007  c.c. Mechelen, Mechelenwww.cultuurcentrummechelen.be
9. TRUST Wed 14-03-2007  c.c. Hasselt, Hasseltwww.cchasselt.be
10. TRUST Fri 09-03-2007  c.c. Ter Vesten, Beverenwww.beveren.be
11. TRUST Sat 03-03-2007  c.c. Brasschaat, Brasschaatwww.brasschaat.be
12. TRUST Sat 24-02-2007 20.30 ccBe, Berchemwww.ccbe.be
13. TRUST Fri 23-02-2007 20.15 c.c. Strombeek, Grimbergenwww.ccstrombeek.be
14. TRUST Thu 22-02-2007 20.15 c.k. Kortrijk, Kortrijkwww.cultuurcentrumkortrijk.be
15. TRUST Fri 16-02-2007 20.00 30CC, Leuvenwww.leuven.be
16. TRUST Thu 15-02-2007 20.00 30CC, Leuvenwww.leuven.be


Jessa Wildemeersch (28) trok na haar theaterstudies naar New York, waar ze de prestigieuze "Life Long Membership" van de Actors Studio kreeg. Jessa pendelt nog steeds tussen Brussel en New York. Een vrouw van de wereld, maar dan wel eentje die op vakantie gaat naar Puurs. Ze is nu te zien in 'De Kavijaks' van Stijn Coninckx, maar gaat straks de planken weer op met 'TRUST'.


'Trust' Braakland/ZheBilding (16/02/07) Liefde in tijden van eenzaamheid Braakland/ZheBilding (BZB) ontbindt zijn duivels! Het gezelschap bestaat tien jaar en temidden van het feestgedruis hernemen ze oude successen en presenteren ze ?Trust?. Dit nieuwe stuk is gebaseerd op een filmscenario van de Amerikaan Hal Hartley, maar werd volgens de regels van het BZB?huis tot flitsend muziektheater geadapteerd. De personages in ?Trust? kunnen weinig vertrouwen in elkaar stellen. Het zwangere tienermeisje Maria (Jessa Wildemeersch) wordt genadeloos gedumpt door All?American liefje Anthony, die football en college hoger aanschrijft dan een relatie. Nadat ze haar vader per ongeluk de dood injaagt, krijgt ze haar moeder tegen zich, die haar voortdurend kwelt met huishoudelijke taken. Tijdens een zwerftocht door de stad ontmoet ze Matthew (Pieter Genard), een computertechnicus die geen onbekende blijkt te zijn voor Maria?s moeder en zus. Een liefde tussen het zwangere meisje en de eigenzinnige Matthew ontluikt. Vier microfoons staan in een horizontale lijn op de b?hne opgesteld, v??r tal van andere decorstukken als televisieschermen en muziekapparatuur. De vier acteurs spelen niet met, maar naast elkaar. Ze praten in de richting van het publiek en kijken elkaar niet aan. Naarmate het stuk vordert, ontstaan er intiemere sc?nes. Op twee schermen wordt telkens aangegeven waar we ons bevinden en met welke personages. Een handige leidraad, want korte sc?nes volgen elkaar in ijltempo op, nu eens in de slaap? of huiskamer, dan weer in een fabriek of ziekenhuis. Hoewel er slechts vier acteurs zijn, komen er tal van personages voor. Jessa Wildemeersch en Pieter Genard blijven bij ??n rol, maar Kris Cuppens en Sara Vertongen nemen al de andere voor hun rekening. Het tempo van het stuk wordt extra kracht bijgezet door de livemuziek. Mauro Pawlowski en Rudy Trouv? musiceren tussen de acteurs op het podium. Gekleed in bruine muffe stofjassen fungeren ze ook wel eens als figuranten. Visueel steekt de voorstelling knap in elkaar. Op televisieschermen wordt videokunst getoond om de sfeer te versterken. Alle theaterdoeken zijn geheven zodat de hele ruimte op het podium gebruikt wordt en je je bijwijlen eerder in een fabriekspand dan in een schouwburg waant. Zowel de muzikanten als de acteurs blijven meestal aanwezig op de sc?ne. Decorveranderingen gebeuren terwijl het publiek toekijkt, net zoals het veranderen van personage. Een pruik opzetten of een kledingstuk aan? of uittrekken, vormt de overgang naar een nieuwe rol voor Vertongen en Cuppens, wat soms komische gevolgen heeft. Ondanks de vormelijke en muzikale originaliteit schiet het stuk inhoudelijk tekort. Er zit geen diepgang in de herwerking van Hartley?s scenario en de clich?s welen tierig. Jammer, want de vier acteurs spelen heel goed, maar ze kunnen het inhoudelijke hiaat niet opvullen met hun spel. De personages die ze vertolken worden zo eenzijdig belicht dat je nooit te weten komt wie ze echt zijn, met als gevolg dat ze je nogal koud laten. Het hoofdpersonage Maria wordt zo stereotiep belicht, dat het je in the end weinig kan schelen of ze wel of geen abortus ondergaat. En hoewel Matthew voortdurend met een handgranaat rondloopt, voelt dat niet aan als een spanningselement of dreiging. Matthew en een verpleegster poneren ook wel eens diepgaandere stellingen of kritiek, maar ze zetten je niet aan het denken. Het tempo van de voorstelling ligt zeer hoog en het neemt je mee als was het een hippe videoclip die aangenaam is om naar te kijken en luisteren. Maar ?Trust? flitst zo snel aan je voorbij dat het je ook meteen loslaat.


Braakland/ZheBilding speelt Trust Geschreven door Ianthe Bato maandag, 19 februari 2007 Na hun voorstelling De Vreemdeling, haalt Braakland/ZheBilding voor Trust opnieuw de mosterd bij Albert Camus. Maar veelvuldig nicotineverbruik, Mauro?s trenchcoat en wat ostentatief gezwaai met een exemplaar van de klassieker ten spijt, de diepgang van de meester ontbreekt. We schrijven eind jaren tachtig, voorstedelijk Amerika. Wanneer de zeventienjarige Maria (Jessa Wildemeersch) haar zwangerschap aankondigt, verliest ze in ??n klap haar lief, haar thuis en haar vader, die bij het horen van het nieuws zowaar terstond aan een hartstilstand bezwijkt. Zwervend op straat ontmoet ze Matthew (Pieter Genard). Matthew is wat je noemt een loser, een eind-twintiger die in de woorden van zijn vader ?van job wisselt als van ondergoed?. Samen zoeken ze hun weg in een wereld van conformiteit en onbegrip, en vinden ze uiteindelijk elkaar. anglicismen Trust is ?muziektheater?, wat betekent dat de tekst wordt ondersteund en onderbroken door een live soundtrack van Mauro Pawlowski en Rudy Trouv?. De inventieve composities van het duo worden gimmickgewijs gebracht op authentieke jaren tachtigapparatuur, en rijgen de vele korte sc?nes aan elkaar. Het scenario is een adaptatie van een Amerikaans filmscript (Hal Hartley). De vertaling hiervan komt de voorstelling echter niet ten goede. Het stuk is onnodig doorspekt met Amerikaanse culturele referenties. Daarnaast veranderen in vertaling oorspronkelijk snedige oneliners in onhandige anglicismen die een stuk minder hard aankomen. Jammer, want Trust is in de eerste plaats een dialogenvoorstelling. Door de filmische structuur zijn de vele sc?nes kort, en lijkt er geen ruimte voor inhoud en ontwikkeling. Elke sc?ne geeft een glimp van wat hij had kunnen zijn, is het begin van een interessantere dialoog die we niet zullen zien. Trust geeft geen antwoorden, en is tegelijk te braaf en vertrouwd om stof tot reflectie te zijn: wat het wel zegt, is al eerder gebracht, en beter. Liefde Trust wil een verhaal zijn over een alles-overwinnende liefde, maar geeft daarvoor een te nuchtere kijk hierop. Liefde in Trust is een zakelijk verbond gebaseerd op vertrouwen, al lijkt ook deze definitie niet geheel te voldoen. Zodra het verbond wordt gesloten en Matthew zich voor Maria in de dagelijkse sleur van een hersendodende job stort, wil ze hem eigenlijk al niet meer: ?ik heb hem liever zoals hij is?. Al wie eens verliefd geweest is, weet dat de liefde uit films en zeemzoete ballades niet bestaat, maar de visie van Trust is toch wel erg mager. ?Waarom verdraag jij mij?? vraagt Matthew aan Maria. ?Iemand moet het doen?, antwoordt ze. ?Waarom jij?? ?Ik was toevallig in de buurt.? Tja. Ondanks de herkenbaarheid van de maatschappelijk vervreemding die de beide jongeren benauwt, zijn ze op geen moment sympathiek of interessant. We moeten geloven dat Maria en Matthew evolueren, maar de progressie van Meursault of de fysieke levenslust die het werk van Camus zo typeert vinden we niet in hen terug. Er zijn genoeg domme en doelloze jonge mensen. Wat maakt Maria en Matthew interessanter? Zwanger Midden in het stuk reflecteert Maria in een abortuskliniek over de seks die haar zwanger maakte. ?Wat zag hij aan mij toen we dit deden?? vraagt ze zich af. ?Mijn billen, borsten, benen.? ?Want eigenlijk,? mijmert ze, ?is dat alles wat er te zien valt?. En zo is het ook een beetje met Trust: een stel billen, borsten en benen maar geen body, en al zeker geen ballen.
trust_trailer.mov
Author : © braakland/the building
Duration : 1:08
<< | >>