Writing Residency


Tussen jachtpaviljoen en torenkamer

In de zomer van 2011 ontdekte Jessa de Plantentuin van Meise. Ze wilde de stad te ontvluchten en de pracht van de veranderende seizoenen beleven. Meise werd haar vaste wandelplek. Op haar wandelingen liep ze altijd langs een leegstaand jachtpaviljoen op de top van een kleine heuvel. Meestal bleef ze dan even staan bij het paviljoen en keek naar binnen, het was zo’n fascinerende plek, met zicht op de tuin en omringd door grote oude eiken. Het paviljoen zelf stond leeg. Jessa droomde stiekem dat ze daar zou kunnen schrijven, repeteren en werken, met zicht op de tuin. ‘A room of her own’. Maar het bleef een droom. Tot ze in 2019 een schrijfbeurs ontving van Literatuur Vlaanderen, toen werd de noodzaak voor een eigen schrijfruimte prangender. Ze trok haar stoute schoenen aan en schreef de directie van de Plantentuin. Jessa werd uitgenodigd voor een gesprek, en nadat ze haar verhaal vertelde, mocht ze het paviljoen vrijwel meteen betrekken.

Eind Mei 2020 verliet ze het jachtpaviljoen, er kwam een beeldend kunstenaar in haar plaats. Ze kreeg een nieuwe schrijfplek toegewezen in De Plantentuin; de torenkamer in het kasteel van Boechout. Geen kleine donkere folterkamer, maar een open ruimte, met een lichtkoepel in het plafond, waar ze in alle rust en concentratie kan verder werken.

Fotograaf Geert Braekers bracht een bezoek en legde een impressie vast.
Met dank aan De Plantentuin van Meise.